Porównanie wód: Muszynianka, Muszynianka Plus i Muszynianka Zdrój

Porównanie wód

Cecha	MuszyniankaProfil ↗ x	Muszynianka PlusProfil ↗ x	Muszynianka ZdrójProfil ↗ x
Podstawowe
Producent	Muszynianka Sp. z o.o.	Muszynianka Sp. z o.o.	Muszynianka Sp. z o.o.
Typ	NWMiNaturalna woda mineralna	NWMiNaturalna woda mineralna	NWMiNaturalna woda mineralna
Mineralizacja(mg/l)	1 993.64wysoka	1 908.1wysoka	2 288.1wysoka
Gaz	Niskonasycona, Średnionasycona	Niskonasycona, Średnionasycona	Niskonasycona, Średnionasycona
Opakowania	PET1,5 l	PET0,6–1,5 liDostępne pojemności: 0,6 · 1 · 1,5 l	Szkło, PET0,3–1,5 liDostępne pojemności: 0,3 · 0,7 · 1 · 1,5 l
Skład mineralny (mg/l)
Ca²⁺wapń	208	197.9	347
Mg²⁺magnez	128.3	126	81.9
Na⁺sód	87.8	109.7	131
HCO₃⁻wodorowęglany	1 489	1 396	1 630
K⁺potas	6.4	9.7	11
SO₄²⁻siarczany	21.8	20.2	24
Cl⁻chlorki	12.9	20.4	16
F⁻fluorki	0.16	0.19	0.1
Ukryj pozostałe
Smak i zastosowanie
Smakmniej	Silnie zmineralizowana woda wodorowęglanowo-wapniowo-magnezowa — ciężka, kremowo-mineralna, z nutą wapniową, wyraźnym, lekko gorzkawym akcentem magnezu, lekką słonością i bogatym, trwałym alkalicznym posmakiem wodorowęglanowym. Jest to wariant standardowy Muszynianki — ma najwięcej magnezu i najmniej sodu spośród trzech wersji Muszynianki, przy korzystnym stosunku wapnia do magnezu (ok. 1,6 : 1).	Silnie zmineralizowana woda wodorowęglanowo-magnezowo-wapniowa — pełna i bogata w ustach, z wyraźnym gorzkim magnezowym akcentem, słodką nutą wapniową, nieco mocniej zaznaczoną słonością niż w zwykłej Muszyniance i długim, kremowym posmakiem wodorowęglanowym. Jest to wersja zbliżona do zwykłej Muszynianki, o nieco niższej mineralizacji, ale o wyższej zawartości sodu, potasu i chlorków.	Mocno zmineralizowana, wyraźnie wapniowa i wodorowęglanowa woda górska — ciężka w ustach, z pełnym wapiennym ciałem i długim, lekko mineralnym posmakiem. Wysoki poziom wapnia i wodorowęglanów daje odczucie chłodnej, głębokiej wody ze skalnych szczelin karpackich.
Pasuje domniej	Żurek staropolski z jajkiem i białą kiełbasąwodorowęglany łagodzą kwasowość żurku, magnez kontrastuje z tłustością kiełbasy. Tłusta wieprzowina pieczona (schab, boczek)wodorowęglany oczyszczają podniebienie po tłustości wieprzowiny, a mineralna ciężkość tworzy wyrazisty kontrast. Parmesan i inne twarde sery włoskiewapniowo-magnezowy profil harmonizuje z krystaliczną strukturą sera długo dojrzewającego.	Wędzone mięso (dzik, łosoś wędzony na zimno)złożona mineralizacja równoważy intensywność dymnych aromatów. Gulasz wołowy z korzeniamipełna mineralność wody uzupełnia bogactwo smakowe duszonej wołowiny i warzyw korzeniowych.	Tłuste sery dojrzewające (oscypek, camembert, parmezan)wysokie wodorowęglany oczyszczają podniebienie po tłustych serach, a wapń rezonuje z mlecznym profilem. Czerwone mięsa z grilla (rostbeef, żeberka)intensywna mineralizacja równoważy tłustość i intensywność mięs z węgla. Kapuśniak i bigosklasyczne dania kuchni polskiej z kiszoną kapustą zyskują na połączeniu z wodą silnie wodorowęglanową, która neutralizuje kwasowość kiszonki.
Pochodzenie
Adres	Lipowa 5, 33-370 Muszyna	Lipowa 5, 33-370 Muszyna	Wiejska 54, 33-380 Krynica-Zdrój
Źródłomniej	Muszyna — region identyczny z innymi produktami marki. Muszynianka jest najdłużej obecną na polskim rynku marką muszyńskiej wody mineralnej, rozlewaną pod tą nazwą od 1975 roku. Woda pochodzi z ujęcia przy Lipowej 5, z odwiertów sięgających około 200 m. To jest jednym z kluczowych odwiertów w Rejonie Muszyny, zaliczanym do obszaru chronionego ze względu na zasoby wód mineralnych.	Muszyna, Beskid Sądecki — identyczny obszar geologiczny co Muszynianka. Muszynianka Plus ma jednak osobną analizę składu: zbliżoną mineralizację i niemal identyczny poziom magnezu, a przy tym więcej sodu, potasu i chlorków.	Krynica-Zdrój i okoliczne Muszyna leżą w Beskidzie Sądeckim, w rejonie o jednej z najgęstszych sieci naturalnych wód mineralnych w Polsce. Wody tego obszaru mają charakter szczaw karbonatowych — nasyconych dwutlenkiem węgla i solami mineralnymi wypłukiwanymi z fliszowych piaskowców karpackich i magurskich. Szczawy beskidzkie znane są w Europie od XVIII wieku i stanowią podstawę uzdrowiskowej historii Małopolski.